Mesnevi-i Nuriye  /  Sayfa 130Mesnevi-i Nuriye - Sayfa 130 (Mesnevi-i Nuriye) Zeylü’z Zeyl
Mesnevi-i Nuriye

ZEYL-ÜZ ZEYL

 بِسْمِ اللّهِ الرّحْمنِ الرّحِيمِ

            İ’lem Eyyühel-Aziz! Bazı insanların ağzından kemmiyeten az, keyfiyeten pek büyük üç kelime dolaşmaktadır:

            Birincisi: Her şey kendi kendine teşekkül etmiştir.

            İkincisi: Mûcid ve müessir esbabdır.

            Üçüncüsü: Tabiat iktiza etti.

            Bu üç kelimatın pek çok muhalâta zarf oldukları hakkında yapılan beyanatı dinle:

            İnsan mevcuddur. Bu mevcud insan, birinci kelimeye nazaran hem sâni’dir, hem masnû.

            İkinci kelimeye göre, esbabın te’siriyle vücuda gelmiştir.

            Üçüncü kelimeye nazaran, mevhum tabiatın eseridir.

            Dördüncü cihet ise, hak ve hakikatın istilzam ettiği gibi Allah’ın masnûudur.

            Evvelki kelimenin gayr-ı mahsur muhalâtı:

            1- O kelimenin iktizasına göre insanı teşkil eden zerrelerin her birisinde hem insanın içini, hem kâinatı görecek, bilecek bir göz, bir ilim ve sair sıfat-ı lâzimenin bulunması lâzımdır.

            2- İnsanın bedeninde zerrattan teşekkül eden mütehalif mürekkebat adedince -matbaalarda hurufatı tertib etmek için kullanılan kalıblar gibi- kalıblar lâzımdır.

            3- Kârgir kemerlerin taşları gibi, herbir zerrenin arkadaşlarına hem hâkim, hem mahkûm olması lâzım gelir. Ve keza her birisi, ötekilere hem zıd, hem misil, hem mutlak, hem mukayyed olması lâzımdır.



 Önceki 
 Sonraki 


Risaleinurkulliyati.com bir HARUN YAHYA sitesidir. Yazar Hakkında | Bize Ulaşın | Diğer Siteler